Gözyaşlarımızı bitti mi sandın?

Şimdi biz Bodrum’dayız ya: Davulun sesi uzaktan “Burada harika bir hayatımız var, ortalık yemyeşil, kuşlar cıvıldıyor, hava mis, çocuk farklı milletlerden bir sürü arkadaş edindi, okulların bahçesi Benetton reklamı gibi,  yumurtalar tavuktan, mandalinalar ağaçtan, yediğimiz önümüzde yemediğimiz arkamızda, tra la laaa!”  şeklinde geliyor olabilir. Ama gerçek şu ki, Okumaya devam et

Reklamlar

Şimdi Bodrumlu olduk, sokakları doldurduk :)

Rüzgar’ın 22 aylıktan beş yaşına kadar aynı kreşe devam ettiğinden ve öğretmenlerini birer eğitimciden çok, bir abla, neredeyse anne gibi benimsediğinden bahsetmiştim daha önce. Şeker Portakalı Anaokulu, belki de benim annelik yaşantımın en büyük şanslarından biri oldu. Öğretmenleri ile kurduğumuz sağlıklı iletişimle Rüzgar’ın gelişimsel problemlerinin üstesinden sancısız bir şekilde geldiğimiz gibi, aynı zamanda Bodrum’da kuracağımız yeni hayatımıza da onu çaktırmadan, mükemmel bir şekilde hazırladılar. Rutin delisi, salondaki sehpanın yerinin değişmesine bile tahammül edemeyecek kadar alışkanlıklarına düşkün oğlum, süreci kazasız belasız atlattıysa, bu benim plan program delisi obsesif yapımın, ince hesaplarımın, destekçilerimin ve kreş öğretmenlerinin başarısı.  Neler yaptığımızı kısaca anlatayım: Okumaya devam et