EvHayati

Emire itaat!

Sabah… Görkem Rüzgar’ın odasında, yatağını toplarken, Rüzgar da tekerlekli oyuncak kutusunu karıştırıyor.

Rüzgar: (Oyuncak kutusunu kastederek) Annecim, bunu koridorda yürütebilir miyim?

Görkem: (İç Ses: Amanın, hangi dağda kurt öldü? Kırk yılda bir izin istemiş, vermemezlik etmeyeyim bari) Olur oğlum. Ama sonra geri getir, yerine koy lütfen.

Rüzgar: Tamam anne.

Aradan bayağı bir zaman geçer, odadaki işler biter, Rüzgar hala ortalıkta görünmemekte, ancak koridordan inleme, sürükleme sesleri gelmektedir.

Görkem: Rüzgaaaarr, n’apıyosun oğlum, nerde kaldın?

Rüzgar: E anne napiim, geri geri getir dedin. Çok zor oluyo!

“Emire itaat!” için 2 yorum

Yorum bırakın