"Anne, Atatürk öldü mü?" diye sordu dün gece yatmadan önce. "Evet" dedim. "Maalesef Rüzgar'cım" Gözleri doldu "Hayıırr, ölmedi" dedi. Biraz durdu, sonra şöyle söyledi: "Kalbimizde yaşıyor ya..." "Haklısın oğlum" dedim. Suratını buruşturdu, yine sordu: "Kaç tane Atatürk var anne?" "Sadece bir tane canım" "Bu kadar çocuğun kalbine nasıl sığıyor bir tane Atatürk?" ... O an,… Okumaya devam et Rüzgar soruyor: Kaç tane Atatürk var?
Sonunda medeniyete kavuştuk, yani internete 🙂 Bodrum'a taşındığımızdan beri ellerim kaşınıyordu. Yazamıyorum, blog okuyamıyorum, telefonun o minik ekranından ise hiç bir şey yapmak içimden gelmiyor. Son yazımdan bu yana (Rüzgar'ın doğum gününde paylaştığım çalakalem olanı saymazsanız) iki ay dokuz gün geçmiş. Bu kadar zamanda olan biteni anlatmaya kalksam ellerimde derman kalmaz. O yüzden dedim ki, şöyle… Okumaya devam et Fotoroman tadında: Rüzgar gibi geçti!
Hep hareketli bir hayatımız oldu, bebekliğimden beri... Senelerce aynı evde oturan, doğduğu evden gelin-damat olarak çıkan insanlara bu yüzden hayret etmişimdir. Selanik kökenli dedemin, işi nedeniyle yerleşip sonra çok mutlu olduğu için kalmaya karar verdiği Diyarbakır'da doğmuşum. Ben kırk günlükken annem ve babamla birlikte İstanbul'a dönmüşüz (öyle sakin bir bebekmişim ki, hostesler şaşkınlıkla yaşına başına bakmadan… Okumaya devam et Neresi sıla bize, neresi gurbet?
İnsanlara kolay açılabilen bir karakterim olmamasına karşın, yeni kişiler tanımayı çok severim. Ve bir lütuf olarak, şükürler olsun ki etrafım rengarenk insanlarla dolu. Doğduğumdan beri çok renkli bir mozaiğin parçası olmaktan, hep mutluluk duydum. Eğer bana nereli olduğumu sorarsanız, Türkiye'de yaşayan hemen hemen herkes gibi, memleketin bir köşesinden girip diğer tarafından çıkacağımdan, cevap vermeden önce… Okumaya devam et Annelik anlayışımız genlerimizde mi saklı?
Anneanne, Rüzgar'ın balkonda olmasını fırsat bilerek televizyonda evlenme programını açmıştır. Ancak bizim uyanığın kulakları, yarasa duyarlılığına sahip olduğundan (özellikle de duymaması gereken şeylere karşı) televizyondaki bu freak show aniden dikkatini çekmiş, balkondan yan yan yaklaşmak suretiyle, büyük bir hazla gerdan kıran, yaklaşık 68 yaşındaki, 168 kiloluk gelinin ve ağzında yedi-sekiz adet dişi bulunan damadın tüm "zarafetleriyle" salınarak… Okumaya devam et Rüzgar ve bir izdivaç hikayesi
Aşağıdaki diyalog tümüyle gerçek bir hikayeden, dün geceki uyku öncesi sohbetimizden alınmıştır 🙂 Rüzgar: Anneee... Görkem: Efendim oğlum. Rüzgar: Senin adın Görkem, ben sana neden anne diyorum? Görkem: E, annen olduğum için oğlum. Rüzgar: Ama ben de herkes gibi sana Görkem demek istiyorum. Görkem: Çok istiyorsan diyebilirsin tatlım, sorun değil. (Yalaaann, tabii ki sorun, soğukkanlı görünmeye… Okumaya devam et Sabah Sabah Seda Sayan, Akşam Akşam Rüzgar Çetinalp
Şöyle aşağıdaki gibi üç tane tabela yaptırmayı düşünüyorum. Birisini boynuma asacağım, birini eve, üçüncüsünü de annemin evine. Belki o zaman oğluma acıyan gözlerle bakıp yapılan "Aaaa buna kardeş verme zamanı gelmiş" saptamalarından kurtulurum. Kardeşim, herkese de anlatılmıyor ki "Bakın, ben ablasyo plasenta tanısıyla, 33 haftalık doğum yaptım, 22 tansiyonla. Bebek de, ben de öbür tarafa… Okumaya devam et E benim zaten üç tane çocuğum var…
Cumartesi sabahı... Çoğunlukla olduğu gibi gece ayrı yatıp, sabah birlikte uyanmışız oğlumla... Baba, sporda. Biz de tatil rehavetinin keyfini çıkartıyor, geriniyor, yuvarlanıyoruz. Birden bizimki yatakta doğruluyor, kaşlarını çatıyor ve pat diye bir ultimatom çekiyor. Rüzgar: Sarılarak uyumak hiç hoş bir şey değildir! Ben: A aa! Nereden çıktı şimdi bu? Rüzgar: Anne-babalar sarılarak veya el ele… Okumaya devam et Evlilik mi aşkı öldüren?
* Bülent Ersoy vurgusuyla okuyunuz. Güzel Sanatlar Fakültesi mezunu, sanatsal duyarlılığı gelişmiş bir anne olarak çocuğumun da sanatla ilgilenmesi beni mutlu eder şüphesiz. Baleyi, klasik müziği çok sever Rüzgar. Ben de severim. Ama anladığım kadarıyla şimdilik pek "sahne insanı" değil... Performans göstermektense dinlemekten, izlemekten daha çok hoşlanıyor gibi. Resim yapmaya da düşkün olmadı pek. Ben… Okumaya devam et Rüzgar ve San’ât*
Hıdrellez, İzmir'de yaşayanlar için bambaşka bir coşku kaynağı. Ben İstanbul Nişantaşı'nda yaşayıp büyüdüğüm için, o zamanlar haber kaynakları da günümüzdeki gibi yoğun olmadığından böyle bir günden haberdar değildim. İzmir'e taşındığımızda öğrendim. Sınıfsal farklılıkların çok belirgin olmadığı bu güzel kentte, zengini-fakiri, sosyetesi-esnafı, 5 Mayıs gecesi sokaklara dökülür, kimisi ateşten atlar, kimisi kibar kibar gül dibine dilek… Okumaya devam et “Rüzgar”lı Hıdrellez
ruzgarligunlervegeceler.com 