Şiddet !!!

Dün akşam (maalesef) şahit olduğum bir olay, aklıma daha önceden gördüğüm, aşağıdaki videoyu getirdi.

http://adsoftheworld.com/media/ambient/mor_cati_purple_roof_domestic_violence_made_visible_on_the_streets

O kadar abartısız, o kadar gerçek ki… Hakikaten gizli kamera çekimi mi, yoksa mizansen mi bilmiyorum. Fakat çevremde gördüklerim, insanlardan duyduklarım, kesinlikle doğru bir saptama olduğunu gösteriyor. Stad konserlerinde kendini müziğin keyfine kaptıracağına sandalyeleri söküp havalara atan, sporun coşkusunu, sadece karşı takımın taraftarları ile yetinmeyip kendi takımını destekleyenleri de pataklayarak yaşayan, geceleri barlarda içip içip en ufak kıvılcımda kendini kaybeden insanları (erkekleri diyeceğim ama dilim varmıyor) görmekten bıkmadık mı?

Aslında bu blogda can sıkıcı şeylerden bahsetmeyi planlamasam da, dayanamıyorum. Eğer yazmazsam patlamaktan korkuyorum. Olay şu; Dün akşam, balkonda Rüzgar’la ceviz kırıp bir yandan da güzel güzel sohbet ederken, sokağın sonundan canhıraş bir çığlık yükseldi. Rüzgar ne olduğunu anlamadı önce, bu yüzden ben de duymazlıktan geldim fakat tüylerim diken diken oldu. Daha sonra bağırışlar arttı, anladığım kadarıyla öküzün teki karısını feci şekilde dövüyordu. Rüzgar “Anne bu ne sesi?” diye sordu.  O yanımızdayken televizyonda yetişkin programları ve filmleri izletmediğimiz için, gerçek bir kavgayı da bu güne kadar (allahtan) görmediği için anlamlandıramadı. Nasıl açıklayacağımı bilemedim. Onu tamamen hayatın gerçeklerinden izole, devamlı kuşlardan, böceklerden bahsederek büyütmek istemediğim halde ne söyleyeceğimi, nasıl anlatacağımı bulamadım… Ve belki de en yanlış olanı yapıp “Aaa şimdi aklıma geldi, galiba stickerları yapıştırmayı unuttuk” diyerek odasına çıkardım. Kapıları pencereleri sıkı sıkı kapadım. Beş-on dakika sonra polis sireni duydum. Bilemiyorum sonra ne oldu… Hepimiz aslında böyle yapıyoruz, kulaklarımızı tıkayıp, çocuklarımızı bu dünyanın acımasızlıklarından uzak tutmaya çalışıyoruz. İster istemez aklıma takılıyor: Nereye kadar?

Reklamlar

2 thoughts on “Şiddet !!!

  1. Evet zor bir durum ama insan anne olunca daha bir korumacı oluyor seni çok iyi anlıyorum. Rüzgar biraz daha büyüdüğü zaman bunu ona mantıklı bir dille anlatırken bir de şarkı desteği vermek istiyorum (yine 8D )

    Candan Erçeyin – Ninni

    Ah oda senin gibi
    Bir anne kuytusunda
    Uyumuştur mahmur temiz
    Al sen de büyüyorsun
    Gün be gün acele
    Küçük bir kızı üzmeye
    Söz ver bana bebeğim
    Söz ver ak sütüm için
    Korkmaksızın seveceksin
    Neden hoyrat bu kader
    Neden kırılır bu kalpler
    Nasıl can yakar bu küçük eller…

    sevgiler…

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s