Annelerin Günü yazımın ardından, haksızlık etmek istemediğim için (Hani cevap hakkı doğdu ya 😉 ) Pınar Reyhan Özyiğit’e bir mail atarak blogumda yazısına atıfta bulunduğumu, kızmayacağını umduğunu yazdım. Çok hızlı ve içten bir cevap aldım. Şöyle demiş:
Ask olsun, niye kizayim. Kaldi ki ben de yapamadim bunuPersembe gunu gazetede okuyacaksiniz…“Ne umdum… Ne buldum…”Basligi ile yazdimCoook sevgilerPinar
Vicdan azabı çekiyorum, suçluluk duyuyorum yahu resmen kıskandığım için…
Meğer o da kader mahkumuymuş tıpkı bizim gibi 😉
ruzgarligunlervegeceler.com 
Benimki de kocasız, çocuklarla boğuştuğum sıpsıradan bir gün olarak geçti, gitti Görkem’cim.. yalnız değilsiniz vesselam:)