Rüzgar'ın öğretmeni, sevgili İlknur, emziklere vedamızla ilgili yazımı okumuş ve bana bir mail atmış. Bazı sabahlar, özellikle keyifsiz uyandıysa, Rüzgar okula emzikle gider, öğretmenleri sonradan bir punduna getirip onları yok ederlerdi. Tabii bizimki tek emzikten ikiye, oradan da üçe hatta dörde kadar upgrade olduğu için, yataktan kalktığı haliyle, artık o sabah Allah ne verdiyse, o… Okumaya devam et Pazifizasyon, Part II
marpione: türk telekom'un isimlere göre dizilmiş telefon rehberini açıp da ilkokul arkadaşlarını aramayı bugüne kadar akıl edememiş bünyelerin ilacı olan site. aydinlikta: tüm boş işleri bir araya getirmiş işgüzarlıklar silsilesi. post biyikli adam: babasını yeni kaybeden birisinin buraya girip "babamı kaybettik. başımız sağolsun" yazmasını da gördüm ya bugün, artık yazılan hiçbir şey şaşırtmaz beni. kapitalizm,… Okumaya devam et Facebook: “Söz uçar, yazı kalır”
Bu gün... Rüzgar, oyun arkadaşını kaybetti, Annem, uslanmaz çocuğunu, Kardeşim "Peder"ini... Ben... Ben babamı kaybettim...
Bir yerlerde okumuş olabilirsiniz; dünyanın en pahalı içkisi, kadehi 15,000 Dolar'dan satılan, Diamonds Are Forever isimli, gerçek elmaslarla süslü, Belvedere votkasıyla yapılan bir kokteyl. Biracıysanız ve böyle şeylere meraklıysanız, 2008'in en pahalısı Carlsberg Jacobsen Vintage No. 1, ki kendisinin şişesine 400 $ değer biçilmekte. Şarapseverseniz, 1997 Domaine de la Romanée-Conti / Burgundy, France şarabını, şişesi 1,500… Okumaya devam et Dünyanın en değerli içeceği…
Bu sabah işe giderken gördüm; köşedeki simitçi tezgahını temizliyordu. Tükürüğüyle..... Sanırım bir süre simit yiyemeyeceğim! İş hayatı gerçekten insanın ufkunu genişletiyormuş 🙂
My name is Gorkem... And I'm a sonacoholic! Ya da bazı yakınlarımızın deyimiyle Crazy Mother. Dilerseniz bir kaç detay vererek açıklamaya çalışayım: Kendini oldu olası özgürlüğüne düşkün olarak tanımlayan, yaşıtları bembeyaz gelinlikli evlilik hayalleri kurarken, "şimdi kendimi nerelere atsam ki?" diye düşünen, arkadaş grubu içinde ilk dövmeyi yaptırma onuruna erişen 🙂 , daha rüştünü ispat… Okumaya devam et Back to life… Back to reality…
Geçen hafta, kocacığımın eşyalarını karıştırırken (pardon, düzeltirken diyecektim 🙂 ) ona yazdığım 2004 yılına ait " Yeni yıldan ne isterim? " başlıklı bir mektubu buldum. Hediyelerimizle birlikte genelde bir mektup veririz birbirimize senelerdir... Tamamen unutmuşum bu yazdıklarımı... Aşağıda paylaşıyorum, bakalım neler olmuş o günden bu güne? Herşeyden önce, evimizdeki mutluluğumuz daim olsun isterim. Soframda leziz yemekler,… Okumaya devam et Geçip giden huuu, zamanları huuuuu, bir yerlerde bulsam…*
Üç senedir büyük sınavlardan geçiyorum / geçiyoruz. Umudumu kaybetmek istemesem de, "Yeni bir yıl geliyor, herşey çok güzel olacak, tralalallalaa!" şeklinde düşünmek gelmiyor elimden. Neyse ki sahip olduklarımla avunmasını öğrenerek çıktım bu sınavlardan. Sevdiklerim yanımda, oğlum sağlıklı, kıpır kıpır, mutlu; en önemlisi o... Değişiklikler var hayatımızda, daha aydınlık günlere ilerleyeceğiz inşallah. Herkese mutlu yıllar diliyorum.
Görkem ve Rüzgar, klasik öğle uykusu öncesi sohbetlerini etmektedir. Rüzgar: Annee, babam nerde? Görkem: İşe gitti ya tatlım. Rüzgar: Sen işe gitmiyosun ama di mi? (Öğretmeni, bir kaç kez, Rüzgar'ın, o okuldayken annesinin işe gittiğine dair bir fikre kapıldığını farketmiş ve bunu annesiyle paylaşmıştır) Görkem: Şu anda gitmiyorum fakat yakında gitmeye başlayabilirim. Ama merak etme, böyle… Okumaya devam et Risky Business
Lise yıllarımda, Patrick Süskind'in "Koku" (Das Parfum) adlı kitabını okuduğumda, sahip olduğumu önceden farketmediğim bir özelliğimin ayırdına vardım: Kokuları olaylarla özdeşleştirme. Kitapta, koku alma duyusu aşırı gelişen fakat ironik bir biçimde kendine ait bir kokusu olmayan, başkalarının kokusunu çalmak için cinayetler işleyen Jean-Baptiste Grenouille'un ilgi çekici, ürkütücü, dehşet verici yaşamı anlatılıyor. Okumadıysanız, şiddetle tavsiye ederim. Sadece saplantılı bir… Okumaya devam et Sizin bebeğiniz nasıl kokuyor?
ruzgarligunlervegeceler.com 