Kanlı-canlı, sarsıcı bir hayat dersi aldım dün. Midas'ın dokunuşunu yaşadım. Ne dilediğine dikkat et, çünkü bir gün gerçek olabilir sözünü ben de rahatlıkla cümle içinde kullanabilirim artık. Midas'ın Dokunuşu efsanesine göre, Dionysos ve alayı, Frigya yaylarında oradan oraya dolaşırken, yaşlı Silenos yorulur, bir ağaç gölgesinde uyuyakalır. Yaşlı adamı bulanlar, alay edip aşağılayarak Kral Midas’a getirirler.… Okumaya devam et Ne dilediğine dikkat et…
Hamileyken, kocamla Rüzgar'ın doğduğunda neye benzeyeceğini konuşurduk bazen. Çok detaylandırmasak da, kıvırcık saçlı olacağından emindik (İkimiz de kıvırcık saçlıyız ya) Kendimizce böyle bir varsayımda bulunurduk. Bir gece, hamileliğim süresince ilk ve son defa, doğmamış oğlum rüyama girdi. İkimiz, bir deniz kıyısında oturmuş, suya taş atıyorduk. Oğlum kıpkıvırcık saçlı bir zenciydi. Rüyamda, kendi kendime, gayet sakin… Okumaya devam et Bayram bereketi
Pratik Anne'nin kocacığına methiyesini okuduğumdan beri benim de aklımdaydı kocamla ilgili bir yazı yazmak. Ona ilişkin ilk yazı tecrübem pek tatsız bir olay üzerine gerçekleşmişti. Olayı merak edenler Serzeniş isimli posttan öğrenebilirler. Bu defa oturayım romantik bir şeyler yazayım diyordum ama yok, mümkün değil. Rüzgar'ın nev'i şahsına münhasır halleri nereden geliyor diyenler: İşte karşınızda Ümit!… Okumaya devam et Ümitli günler ve geceler
Rüzgar, okuldaki doğumgünü partisinde, hiç beklemediği bir anda, aniden annesini karşısında görünce çok şaşırır ve sevinir: Rüzgar: Anneeee... (Süslenmiş masayı göstererek) Bak, ne güzel di mi? Görkem: Çok güzel canım. (İç ses: Ulen bu kadar şeyi kim yaptı sanıyorsun, gökten zembille mi indi? Geberdik kaç gündür 🙂 ) Rüzgar: Anne, bu gün benim doğumgünüm... Görkem:… Okumaya devam et Dördüncü yılın ardından…
Sabahın erken saatleri. Bayramın birinci günü... Deli gibi yağmur yağıyor... Ve biz, hastane odamızda, eşimle birbirimize sarılmış ağlıyoruz. Oğlumuz, yenidoğan yoğun bakım servisinde. "Bebeğiniz iyi" diyorlar. Görmek istiyoruz. "Makinadan ayrılsın öyle" diyorlar. "Ne makinası?" diye soramıyoruz. Hiç bir şey bilmiyoruz... Hiç bir şeyin farkında değiliz. O kadar cahil, o kadar şaşkın, o kadar aptalız ki.… Okumaya devam et Bana esmeyi anlat
Blogcu Anne demiş ki: 2010 Haziran ayında harekete geçen Emzirme Reformu, onu takip eden 1-7 Ekim Emzirme Haftası’nda ciddi bir ivme kazandı. İlk ortaya çıktığı andan bu yana, 16 aydır düzenlediği etkinlikleriyle, yetiştirdiği gönüllü emzirme rehberleriyle, internet üzerinden yaptığı bilgi ve tecrübe paylaşımlarıyla anne sütü ve emzirme denilince akla gelen ilk oluşum olmayı başardı. Emzirme… Okumaya devam et Anne dostu toplum (mu)?
Gece... Kitabımızı okumuşuz, minik sohbetimizi etmişiz, uyku zamanı gelmiş. Yanında uzanmışım, fazla uyarmamak için elimden geldiğince hareket etmiyor, konuşmuyorum. Fakat aniden yanağımda ılık nefesini hissettiğimde kanım kaynıyor, şap diye öpüveriyorum. Rüzgar: (Uyku zamanında yapılan bu hareketten gayet hoşnut) Hihihi! Anne n'aptın? Görkem: Rüzgar'cım, seni çok seviyorum. (Şap! Bir daha öpüyorum) Rüzgar: (Karşılık veriyor hemen) Muaahhh!… Okumaya devam et Erkek değil mi…
TDK Sözlüğü'nde "Kişiyi kendi davranışları hakkında bir yargıda bulunmaya iten, kişinin kendi ahlak değerleri üzerine dolaysız ve kendiliğinden yargılama yapmasını sağlayan güç" diyor vicdan kelimesinin karşısında. Ben geçen gün oğlumun minicik bir cümlesi ile koskoca bir vicdan muhasebesi yaptım... Rüzgar'la havuz kenarında oturmuş, kolluklarını takıyordum. Bu yaz yüzme kursuna gitti Rüzgar okulu ile. Yaşadıklarını pek… Okumaya devam et Vicdan
Misafir sanatçımız, bir kez daha Emre... Kardeşimden farksız olan canım kuzenim Melis'in, ailemizin konseptine uygun şekilde enteresan karakterli oğlu. Rüzgar doğduğunda, onlar da bizim gibi kardeş kadar yakın olsunlar mantığıyla "Bir kardeşin oldu, onunla şöyle oynayacaksınız, böyle gezeceksiniz" falan diye çocukcağızı öyle bir gazlamış ki Melis, zavallıcık bizim oğlanı ilk gördüğünde "Ama bu çok küçük,… Okumaya devam et Misafir
GDO'lu şeftali misali şişirilmiş dokuz günlük bayram tatili denememiz bitti, evimize geldik, hayatımıza bıraktığımız yerden devam ediyoruz. Ufak farklılıklarla ama: İlki ve en fenası; sevgili kocamın izni devam ediyor ve ben onu yatakta fosur fosur uyurken bırakıp, oğlanı hazırlayıp onu okula götürüyor, oradan da işe geliyorum. Çok gıcık bir durum, kıskanıyorum. İkincisi, anne-babayla 7/24 beraber… Okumaya devam et Özür dilerim…
ruzgarligunlervegeceler.com 