Çocukların düşünce sistemlerine bir kez daha hayret ettim az önce... Anladım ki, onu dilediğin kadar hazırla, yüzlerce sorusunu cevapla, yumuşak geçişler yarat, yine de gerektiği kadar derinlerine dalamıyorsun. Hatırlarsanız, Bodrum'a yerleşmemiz ile ilgili yazımda, Rüzgar'ı aşama aşama nasıl "gerekli kıvama" getirdiğimi anlatmıştım ukala ukala... Aferin bana, gerçekten süper bir hazırlık evresi olmuş, şu an gerçekleşen… Okumaya devam et Fıssss! Havam söndü
Utanmadan kendi kendimi “like” ediyorum :)
Sayın Seyirciler, pardon, okuyucular; Söze nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Hayatta en korktuğum şeylerden biri, Facebook'da, Instagram'da kendi fotoğrafını like eden insan modeli olarak görülmek 🙂 Veya günün 12 saati, kendine gelen övgü tweetlerini retweet edecek derecede megalomaninin pençesine düşmek. Ama paylaşmaktan da alıkoyamıyorum kendimi, zira blogger olmak biraz da ölümsüzlüğün peşine düşmek değil mi? Neyse, uzun… Okumaya devam et Utanmadan kendi kendimi “like” ediyorum 🙂
Cıssss!
Rüzgar, bugün okulda aşı oldu. İlk defa annesinin kucağında değildi, elinden babası değil okul hemşiresi tutuyordu. Benim oğlum, bugün biraz daha büyüdü 🙂 Bu arada, okuldaki ortamı anlatmam lazım. Sabah, öğretmenler tarafından aşı olunacağı, çocuklara, kendilerini süper kahraman hissedecekleri üslupla anlatılmış. Mısır patlatılmış, koridorlar mis gibi kokuyor. Çocuklar, çizgi film odasında mısır yiyip TV seyrediyorlar.… Okumaya devam et Cıssss!
Rüzgar’a ölümü anlatmak…
Geçen hafta, Instagram'da paylaştığım bir haber, hayatımın unutulmayacak yürek çırpıntılarından biriydi benim için. Haberi paylaşmamdan sonra, özellikle konuyla ilgili hassasiyetimi bilenlerden, neler yaptığımı, nasıl anlattığımı öğrenmek isteyen çok sayıda mail ve soru aldım. Bu yazıyı, hem sorulara cevap vermek için, hem de içimi dökmek için yazıyorum. Babamı kaybedeli iki sene oluyor. Ve ben iki senedir… Okumaya devam et Rüzgar’a ölümü anlatmak…
Dünya Kadınlar Günümüz “Kutlu” olsun
Durmuş Selek isimli bu yaratık (insan veya adam diyemiyorum), 1984'de birlikte yaşadığı kadını, çocuğunun annesini öldürdü, cesedini iki parçaya ayırdı, valizlere koyup otobüsle iki ayrı şehire gönderdi. Tutuklanıp 28 yıl hapis cezasına çarptırıldı (cesedin her bir parçası için 14 yıl ediyor) 16 yıl yattı, 2000 yılında AFLA serbest bırakıldı. Dün iki kişiyi daha öldürdü. Maçoluk… Okumaya devam et Dünya Kadınlar Günümüz “Kutlu” olsun
Bu devrin adamı
Biz, evde iş/para vs. konuşan çiftlerden değiliz. Zaten adam gibi sohbet edecek zamanı zor buluyoruz, o zamanda da bunları konuşmak tatsız geliyor. Ben, ancak çalışma hayatımda bir sıkıntım varsa, bu konuda Ümit'ten fikir almam gerekiyorsa anlatırım. Ümit de, çok stresli, sorumluluğu ağır bir mesleği olduğundan, sızlanmayı da hiç sevmediğinden, bendeniz onun işinden zerre kadar anlamadığım… Okumaya devam et Bu devrin adamı
Bitmeyen sorular… sorular… sorular…
Son bir kaç gecedir, Rüzgar'ın "Annemin kafasını nasıl allak-bullak eder, onu nasıl ters köşeye yatırırım?" temalı gece sorusu şuydu: - Anne, Deniz Öğretmenim var ya, babasından doğmuş! İnsan babasından nasıl doğar? Ondan önceki hafta da, bir sabah saat 06.30 sularında beni dürterek (aslında teperek) uyandırıp şu soruyu sormuştu: - Anne, insanın iki tane babası olabilir… Okumaya devam et Bitmeyen sorular… sorular… sorular…
Savulun leyn!
Bodrum'a taşındığımızdan beri bir yürüyüş yapma, dağ bayır tırmanma merakı geldi bana. "Ne var ki bunda?" diyeceksiniz. Şu var, biz ailece yürümekten nefret ederiz. 300 yıldır ayağı yere değmeyen asilzadeler gibiyiz. Annem, cebinde son on lirası kalmış olsun, bir yere gitmesi gerekiyorsa o parayı taksiye verir, 9.99 yazdığı yerde iner taksiden. Kardeşim yeni yeni konuşmaya… Okumaya devam et Savulun leyn!
9 Şubat
Aşağıdaki yazıyı babamın gidişinin ikinci yıldönümü olan 9 Şubat'ta, eski usulle (yani kağıt kalem kullanarak) yazdım. O gün, bilgisayarla uğraşmayı yüreğim kaldırmadığından yayınlamadım. Şimdi, sonsuzluğa yazılsın diye, sizlerle paylaşıyorum... Benim babam, kendi gerçekliğinde yaşardı. Güzel Sanatlar Fakültesi'ni kazandığımı öğrenince, uçarak eve gelip ona haberi verdiğimde, gözlüklerinin üzerinden şöyle bir bakmış ve sadece şöyle demişti: "Ben… Okumaya devam et 9 Şubat
Benim evimin Pinterest’ten neyi eksik :)
Bodrum'a taşındığımızda bir çok zorluk yaşadığımızı biliyorsunuz. Rüzgar'ın yeni okul-yeni çevre sancıları, gitmeler, gelmeler, kararlar, kararsızlıklar, yalnızlık hissi... Daha neler neler... Ama açıkça söylemeliyim, hiç bir şey beni "yerleşme" daha doğrusu "yerleşememe" evresi kadar yormadı. İzmir'deki evimiz, bayağı büyüktü, dolayısıyla biz o büyüklüğe göre yayıldıkça yayılmıştık. Bodrum'da ev bakarken şimdi oturduğumuz yer için "fena değil… Okumaya devam et Benim evimin Pinterest’ten neyi eksik 🙂
ruzgarligunlervegeceler.com 