Her zamanki gibi, hemen hemen her annenin sıklıkla yaşadığı, olağan bir geceydi... Kadın, iş çıkışı, ayaklarını sürüyerek eve dönmüş, oğlunun gönlü olsun diye önce, ayağında pek severek aldığı babetler olduğu halde onunla futbol oynamış, ardından parka gitmiş, güzelim elbisesinin popo kısmında, parktaki bankın izleri çıkmış, kıyafet pembe bir waffle şeklini almış, eve dönüşte banyo, arkasından… Okumaya devam et Another day in paradise
Rüzgar, ateşler içinde uyumaktadır. İlaç saati geldiğinde, anne-babanın tüm iteklemelerine, dürtüklemelerine, öpmelerine karşın uyanmaz. Bir süre sonra Görkem endişelenmeye başlamıştır: Görkem: Rüzgaaarr, Rüzgaaarr, canıım, hadi oğlum benim, ilaç saati. Rüzgar : (Tek gözünü açar, ters ters bakarak) Off anne, neden bağırıyosun, uyuyorum yaaa! §§§ İlaçlar fayda etmemiş, yine hastane yollarına düşülmüş, işin acı tarafı kan… Okumaya devam et Ooopss!
Gittikçe morukluyorum sanırım; aklıma her olayla ilintili bir fıkra gelir oldu. Nasreddin Hoca bir gün eşekten düşmüş. Etrafındakiler telaşla doktor arayışına girmişler. Hoca ısrarla itiraz ediyormuş. Birisi, "Be Hoca, ne inat edersin, gelsin, iyi etsin seni işte" deyince Hoca, "İllâ yardım etmek istiyorsanız, bana doktor değil eşekten düşmüş birini getirin. Benim halimden en iyi o… Okumaya devam et Eşekten düşenler
Kaç seferdir içinizi kıyıyorum yazılarımla, farkındayım. Yine zor zamanlardayız, fakat bu demek değil ki hayatımızda komik şeyler olmuyor. Anneme, Rüzgar'a Allah uzun ömürler versin, her gün yeni yeni bombalar patlatıyorlar. §§§ Görkem ve Ümit son zamanlarda asosyallikten gebermektedir. Akşam üzeri Görkem'e çok sevdikleri bir arkadaşlarından telefon gelir ve akşam için çocuklu yemek daveti alırlar. ("Çocuklu… Okumaya devam et Genel istek üzerine: Biraz da gülelim…
19 Haziran 2011... Babalar Günü... Benim babam yok bu sene... Dolayısıyla zor bir Pazar oldu. Sabahtan kabristana gittik, annem Kayısı Çiçekleri yazımdan hatırlayacağınız ağacın bir dalını koydu baş ucuna. Ben, oğlumun pek sevdiği beyaz taşlarını... Bu defa Rüzgar'ı da götürmek zorunda kaldık. Hayat işte, ben babamın yanında ağlarken, onun babasıyla oyun oynadığı otoparktan kahkahaları geliyordu.… Okumaya devam et Deli Kadın
Çoğu kişi için pek de bir anlam ifade etmeyen 27 Mart, benim ve benim gibi Sahne Sanatları öğrencileri/mezunları için bir bayramdır. Çünkü 27 Mart, tüm dünyada "Tiyatrolar Günü" olarak kutlanır. Bazı üfürükten günlerin aksine, bu gün ciddi etkinliklerle, eylemlerle, neredeyse bir sene öncesinden başlayan hazırlıklarla kutlanır. O gün okula giderken, güzel giyinilir, hemen hemen herkeste sahne heyecanı,… Okumaya devam et 27 Mart
Yazılarımı takip edenler ve beni tanıyanlar annemin nasıl nev'i şahsına münhasır bir kadın olduğunu bilirler. Onu daha iyi anlamak için, bu yazımı ve şunu okumanız yeterli. Son zamanlarda bütün derdime, sıkıntıma rağmen yine güldürdü beni sağolsun... Emoş : Görkem, acilen bu çocuğa eğitim verilmesi lazım. Görkem: Ne gibi anne? Emoş : Çok tutturuyo, her gün… Okumaya devam et Annecim, sen beni güldürdün, Allah da seni güldürsün 🙂
İşten çıkmışım... Nasıl acele ediyorum eve gitmek için... Çünkü oğlumu çok özlüyorum, ayrıca merak ediyorum; ikindi kahvaltısını etti mi, ilacını içti mi, öksürüğü geçti mi, beni sordu mu, anneme zorluk çıkardı mı vesaire vesaire... (Daha çooook uzar bunlar da, neyse, baymayayım) Köşeyi döndüm, vapur iskelesine girmek için ezilme tehlikesine maruz kalarak karşıya geçtim, hemen daldım… Okumaya devam et Acemisiyim ben bu hayatın…
My name is Gorkem... And I'm a sonacoholic! Ya da bazı yakınlarımızın deyimiyle Crazy Mother. Dilerseniz bir kaç detay vererek açıklamaya çalışayım: Kendini oldu olası özgürlüğüne düşkün olarak tanımlayan, yaşıtları bembeyaz gelinlikli evlilik hayalleri kurarken, "şimdi kendimi nerelere atsam ki?" diye düşünen, arkadaş grubu içinde ilk dövmeyi yaptırma onuruna erişen 🙂 , daha rüştünü ispat… Okumaya devam et Back to life… Back to reality…
ruzgarligunlervegeceler.com 